Myszonek Księga opowieści Jesień–zima – mała mysz, wielkie emocje i codzienność, którą dobrze znamy

Czy wielka przygoda musi oznaczać wyprawę na koniec świata? Myszonek udowadnia, że w dziecięcej codzienności dzieje się wystarczająco dużo, by zapełnić niejeden tom opowieści! Tym razem mały bohater zaprasza nas do swojego świata w jesienno-zimowej odsłonie. Będzie trochę psot, rodzinnych obowiązków, wypraw, świątecznej atmosfery i mroźnych dni. A wszystko to w towarzystwie sympatycznego Myszonka, który nie zawsze ma ochotę robić to, czego oczekują od niego dorośli.

Pięć historii, mnóstwo codziennych przygód

„Myszonek Księga opowieści Jesień–zima” to pięknie wydany zbiór pięciu książek fińskiej autorki i ilustratorki Riikki Jäntti. W jednym tomie znalazły się historie, które wcześniej ukazywały się osobno: „Myszonek chce po swojemu”, „Myszonek pomaga w domu”, „Myszonek jedzie na wycieczkę”, „Myszonek i Gwiazdka” oraz „Myszonek i trzaskający mróz”.

To propozycja dla tych, którzy już zdążyli polubić małego bohatera, ale również świetny sposób, by dopiero rozpocząć z nim znajomość. Zamiast kupować pięć oddzielnych książek, otrzymujemy obszerny tom, do którego można wracać przez wiele jesiennych i zimowych wieczorów.

Co ważne, Myszonek nie jest bohaterem, któremu przytrafiają się wyłącznie niezwykłe rzeczy. Jego świat przypomina nasz własny: trzeba czasem pomóc w domu, zaakceptować plany rodziców, przygotować się do wyjazdu czy znaleźć sposób na spędzenie zimowego dnia. Dla dorosłych to zwyczajne sytuacje. Dla małego dziecka potrafią być jednak źródłem wielkich emocji!

Myszonek, czyli mały uparciuch z własnym zdaniem

Największą siłą tej serii jest jej główny bohater. Myszonek ma swoje pomysły, upodobania i granice cierpliwości. Nie zawsze zgadza się z mamą, niekoniecznie od razu z entuzjazmem podejmuje się domowych zadań i czasem chciałby, żeby świat działał dokładnie tak, jak sobie wymyślił.

Brzmi znajomo? Rodzice przedszkolaków prawdopodobnie już się uśmiechają!

Riikka Jäntti znakomicie pokazuje dziecięcą perspektywę. Nie przedstawia małego bohatera jako idealnego dziecka, które zawsze słucha poleceń, zachowuje się rozsądnie i bez marudzenia współpracuje z dorosłymi. Myszonek miewa gorsze chwile, próbuje samodzielności i sprawdza, na ile może sobie pozwolić. Dzięki temu jest wiarygodny, a jego przygody mogą stać się pretekstem do rozmów z dziećmi o emocjach, odpowiedzialności i wzajemnym szacunku.

Szczególnie bliski rodzinom może okazać się wątek pomagania w domu. Dzieci często chcą uczestniczyć w codziennych zajęciach, ale ich dobre chęci nie zawsze oznaczają, że praca pójdzie szybciej. Czasami trzeba poprawić to, co zostało zrobione, a czasami po prostu uzbroić się w cierpliwość. Właśnie w takich drobiazgach kryje się humor tej serii.

Autorka nie moralizuje i nie zamienia opowieści w zestaw rodzicielskich wskazówek. Pozwala bohaterom po prostu przeżywać swoje małe dramaty, radości i rozczarowania. A czytelnik może przy okazji dostrzec, że dorastanie to proces pełen prób, pomyłek i kolejnych podejść.