Trzy historie, mnóstwo kłopotów i jedna niezwykle pomysłowa dziewczynka – recenzja serii o Tildzie

Seria książek Ingelin Angerborn: „Gdybym nie pomyliła psów”, „Gdybym nie zrobiła z taty astronauty” oraz „Gdybym nie powiedziała prawdy” to pełna humoru opowieść o codziennych przygodach dziewięcioletniej Tildy. Główna bohaterka ma niezwykle bujną wyobraźnię, mnóstwo pomysłów i – jak się szybko okazuje – wyjątkowy talent do wpadania w kłopoty. Wystarczy jedna drobna pomyłka, niewinne kłamstwo lub pochopna decyzja, aby zwyczajny dzień zamienił się w prawdziwą lawinę nieoczekiwanych wydarzeń.

W pierwszej części, „Gdybym nie pomyliła psów”, poznajemy Tildę, która bardzo marzy o własnym czworonogu. Niestety, ze względu na alergię mamy nie może spełnić swojego pragnienia. Dziewczynka zaprzyjaźnia się więc z pieskiem sąsiadki, którego czasami wyprowadza. Pewnego dnia jednak popełnia zabawną, ale brzemienną w skutki pomyłkę, która rozpoczyna serię niespodziewanych zdarzeń. Historia pokazuje, jak łatwo jedna chwila nieuwagi może wywrócić nasze plany do góry nogami. To pełna energii opowieść, która bawi, zaskakuje i przypomina, że nie zawsze wszystko układa się po naszej myśli.

Druga książka, „Gdybym nie zrobiła z taty astronauty”, porusza nieco bardziej osobisty temat. Tilda, słuchając przechwałek szkolnych kolegów na temat ich ojców, postanawia przedstawić swojego tatę jako astronautę. Problem polega na tym, że jej opowieść nie ma wiele wspólnego z rzeczywistością. Dziewczynka szybko przekonuje się, że rozpoczęte kłamstwo trudno zakończyć, a każde kolejne wyjaśnienie tylko komplikuje sytuację. Autorka w lekki i dowcipny sposób pokazuje dziecięcą potrzebę akceptacji, porównywania się z innymi oraz pragnienie posiadania rodziny, którą można się pochwalić. Pod warstwą humoru kryją się również emocje związane z nieobecnością ojca i tęsknotą za bliskością.

W trzeciej części, „Gdybym nie powiedziała prawdy”, Tilda postanawia zmienić swoje dotychczasowe postępowanie. Ma już dosyć wymyślania kolejnych historii i konsekwencji własnych kłamstw. Obiecuje sobie, że od tej pory będzie mówić wyłącznie prawdę. Okazuje się jednak, że szczerość również potrafi wpędzić człowieka w niezłe tarapaty, szczególnie kiedy inni nie wiedzą już, czy mogą wierzyć w to, co słyszą. Dziewczynka musi zmierzyć się z konsekwencjami wcześniejszych opowieści i przekonać się, że odbudowanie zaufania nie zawsze jest proste. Ta część w ciekawy sposób podsumowuje wcześniejsze przygody bohaterki i zwraca uwagę na znaczenie uczciwości w relacjach z innymi.

Największym atutem całej serii jest postać Tildy. Nie jest ona idealną, zawsze grzeczną i rozsądną dziewczynką. Popełnia błędy, czasami działa pod wpływem emocji, próbuje ukrywać prawdę i nie zawsze potrafi przewidzieć skutki swoich decyzji. Dzięki temu wydaje się bardzo prawdziwa i bliska młodym czytelnikom. Można się z niej śmiać, czasami na nią złościć, ale trudno jej nie polubić. Jej przygody pokazują, że każdy może znaleźć się w trudnej sytuacji, a najważniejsze jest to, czego nauczy się z własnych doświadczeń.

Warto docenić również lekki język, dynamiczną akcję i zabawne sytuacje, które sprawiają, że książki czyta się z dużym zainteresowaniem. Autorka nie moralizuje i nie zamienia swoich historii w wykład o dobrym zachowaniu. Zamiast tego pozwala czytelnikowi obserwować, jak decyzje bohaterki wpływają na jej życie. Dzięki temu ważne tematy, takie jak prawdomówność, odpowiedzialność, przyjaźń, akceptacja i relacje rodzinne, zostają przedstawione w przystępny sposób.

Czy warto sięgnąć po tę serię? Zdecydowanie tak! To książki, które zapewniają sporą dawkę śmiechu, ale jednocześnie skłaniają do zastanowienia się nad własnym postępowaniem. Szczególnie polecam je dzieciom rozpoczynającym samodzielną przygodę z czytaniem, ale również rodzicom, którzy szukają wartościowych historii do wspólnej lektury. Przygody Tildy udowadniają, że nie trzeba być idealnym, aby być lubianym, a przyznanie się do błędu jest znacznie lepszym rozwiązaniem niż tworzenie kolejnych wymówek.

To ciepła, zabawna i mądra seria, która przypomina, że z nawet największych kłopotów można wyciągnąć ważną lekcję. A Tilda? Cóż, z taką wyobraźnią z pewnością jeszcze nie raz nas zaskoczy!